کد خبر : ۳۴۵۱۱۸
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

سهم چهار درصدی مشارکت ایران برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای احتیاط آمیز است

یک استاد دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران با اشاره به این که برنامه مشارکت ملی ایران برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در کارگروه ملی تغییر اقلیم تهیه شده است، گفت: سهم چهار درصدی مشارکت ایران برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای احتیاط آمیز است و عدم اجرای این توافق نامه هیچ تنبیهی و آسیبی را برای کشور ما به دنبال ندارد.

سهم چهار درصدی مشارکت ایران برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای احتیاط  آمیز است

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، مجید شفیع پور در میزگرد بررسی توافق نامه پاریس که در دانشگاه تهران برگزار شد در بخش پرسش و پاسخ به دانشجویان اظهار کرد: توافق نامه پاریس باید در یک بستر علمی مورد بحث و بررسی قرار گیرد و مطمئنا اظهارنظرهای زرد و حرف های غیرکارشناسی و کف و صوت ابعاد این موضوع را روشن نمی کند.

وی ادامه داد: توافق نامه پاریس یک سند حقوقی است که به لحاظ حقوقی هیچ مشکلی ندارد. شاید ابهاماتی در مورد آن وجود داشته باشد اما مشکلی متوجه آن نیست. ضمن این که باید بتوانیم توافق نامه پاریس را از برنامه مشارکت ملی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای تفکیک کنیم و بدانیم که امکان تغییر و اصلاح در برنامه مشارکت ملی وجود دارد.

این استاد دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران با اشاره به روند تهیه برنامه مشارکت ملی ایران به منظور کاهش انتشار گازهای گلخانه ای، اظهارکرد: برای آماده سازی INDC یک کار فنی انجام شده است و بدین ترتیب از تک تک دستگاه ها از جمله وزارتخانه های نیرو و نفت درخواست شده که میزان کاهش انتشار خود را اعلام کنند. عددهای مختلف از دستگاه های مختلف برای کاهش انتشار جمع آوری شده و در نهایت با احتیاط کامل عدد چهار درصد به عنوان سهم مشارکت ایران در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ۲۰۳۰ اعلام شده است. برنامه مشارکت ملی ایران در کارگروه ملی تغییر اقلیم تهیه شده که در این کارگروه ۱۹ وزیر و معاون رییس جمهوری حضور دارند. در همان مقطع اجماع بر این شد که ما می توانیم ۱۸.۵ درصد از میزان انتشار گازهای گلخانه ای خود را تا سال ۲۰۳۰ کاهش دهیم اما با نگاه احتیاط آمیز چهار درصد به عنوان سهم مشارکت ایران اعلام شد.

شفیعپور با اشاره به این که کنوانسیون تغییرات اقلیمی و توافق نامه پاریس در مورد منابع انسان ساخته گازهای گلخانه ای است و نه در مورد منشاهای طبیعی این گازها، گفت: واضح است که وزارت نفت اعلام کرده که می تواند از طریق فروش مشعل های فلر که به طور شبانه روزی روشن هستند روزانه ۱۰ میلیون دلار درآمد داشته باشد، اما به طور قطع برای فرآوری فلر نیاز به سرمایه گذاری دارد.

وی ادامه داد: براساس برنامه مشارکت ملی ایران برای کاهش گازهای گلخانه ای از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۳۰ مشخص شده که نیازمند ۵۳ میلیارد دلار سرمایه گذاری هستیم. سوال اصلی این است که آیا ایران نمی تواند تا سال ۲۰۳۰ سالانه تنها ۳.۵ میلیون دلار در بخش منافع سرمایه گذاری کند؟ آشکار است که اگر تحلیل ساده ای از هزینه به فایده انجام دهیم، می بینیم که سالانه ۳.۵ میلیون دلار رقم بالایی نیست. ضمن این که این میزان به دلیل برگشت سرمایه، ارزش دارد.

این استاد دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران در ادامه با اشاره به ملاقات جمعی مدیران و مسئولان محیط زیست و منابع طبیعی کشور با مقام معظم رهبری در اسفندماه سال ۱۳۹۴، اظهار کرد: در این جلسه مقام معظم رهبری به صراحت به موضوع کاهش انتشار گازهای گلخانه ای اشاره و تاکید کردند از سوی دیگر سیاست های محیط زیستی نظام چند سالی است که ابلاغ و در آن به بحث کاهش انتشار و در آن کاهش گازهای گلخانه ای ذکر شده است.

شفیع پور تاکید کرد: اگر در برنامه مشارکت ملی ایران برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای اشکال وجود دارد، می توان آن را اصلاح کرد البته تاکنون از مجموع ۱۸۴ کشور دنیا که الحاق اولیه خود را به توافق نامه پاریس اعلام کرده اند بیش از ۱۶۰ کشور مطرح کرده اند که برنامه مشارکت ملی معین (NDC) کشور ما همان برنامه مشارکت ملی مدنظر (INDC) ما است. همچون کشورها می توانند الحاق خود به توافق نامه پاریس را اعلام و معین کنند تا تاریخ برنامه مشارکت ملی معین خود را به کنوانسیون تغییرات اقلیمی ارائه خواهند داد.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا عدم اجرای تعهدات آسیبی برای کشور ما خواهد داشت؟ گفت: برمبنای ماده ۱۵ توافق نامه پاریس، این معاهده غیرمداخله ای و غیرتنبیهی است.

 

منبع ایسنا

کلید واژه :

آلودگی هوا

،

کاهش میزان انتشار آلاینده ها

،

گازهای گلخانه ای

،

محیط زیست

،

معاهده پاریس

،

کاهش انتشار گازهای گلخانه ای

ثبت نظرات
captcha