کد خبر : ۳۴۵۰۴۸
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

نقش اصلاح نژاد گیاهان در بحران کمبود آب

دانشیار گروه آموزشی بیوتکنولوژی و به نژادی گیاهی دانشگاه فردوسی مشهد گفت: علم بیوتکنولوژی و اصلاح نژاد گیاهان می تواند در کمک به بحران کمبود آب مفید واقع شود.

نقش اصلاح نژاد گیاهان در بحران کمبود آب

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، دکتر مشتاقی در نشست تخصصی "نقش بیوتکنولوژی صنعتی در استفاده از آب های نامتعارف و تولید محصولات کم آب خواه" اظهار کرد: علم بیوتکنولوژی به معنای اصلاح گیاهان است. ما باید در این زمینه سرمایه گذاری کنیم تا در دراز مدت بتوانیم محصولاتی را تولید کنیم که کمترین مصرف آب را داشته باشند. 

وی بیان کرد: ما می توانیم در زمینه طراحی فضای سبز گونه های کم آب را شناسایی و استفاده کنیم. 

مشتاقی عنوان کرد: مهندسی ژنتیک می تواند در درازمدت پاسخگوی بسیاری از نیازهای انسان باشد و اگر استفاده درست از آن شود، بسیاری از مشکلات قابل حل هستند.

وی ادامه داد: یکی از اشتباهات اصلی کشور ما این است که خود را از مزیت های این علم بی بهره می کند و 50 سال بعد که دچار بحران شدیم، ممکن است افسوس آن را بخوریم. سیاست این است که وارد این علم نشویم، مجلس و حفاظت محیط زیست خیلی در این زمینه ایراد گرفته اند.

دانشیار گروه آموزشی بیوتکنولوژی و به نژادی گیاهی دانشگاه فردوسی خاطرنشان کرد: از علم بیوتکنولوژی می توانیم در کاشت برنج که مصرف آب بالایی دارد، استفاده کنیم. در این نوع کاشت به خاطر تزریق ژنی که به آن داده می شود و این ژن بومی خود گیاه است، عملا نگرانی خاصی در آن دیده نمی شود. این نوع برنج به صورت تجاری در حال کشت است، در صورتی که ما حتی اجازه وارد کردن این ها را نداریم. اگر بتوانیم این گونه برنج را تولید کنیم و برای مردم طرز کاشت و تهیه آن را توضیح دهیم، اقدام بسیار مثبتی انجام داده ایم.

دکتر سعید ملک زاده شفارودی، عضو هیات علمی گروه بیوتکنولوژی و به نژادی گیاهان زراعی دانشگاه فردوسی مشهد نیز اظهار کرد: این تشبیه را که بیوتکنولوژیک ها نقش مرهم  دارند، کاملا می پسندم. این تشبیه درستی است؛ زیرا ما در زمینه آب مشکلات کلان تری داریم. سیاست گذاری ها، راه هایی که برای خودکفایی پیش رفتیم و فرهنگ سازی که شاید انجام نشده وجود دارد که خیلی با اهمیت تر از کم مصرف کردن ژن ها است.

وی افزود: اولین گام پایدار در این زمینه پاکسازی محیط با استفاده از سیستم های بیولوژی و بیوتکنولوژیک است که توان عملیاتی کردن آن ها وجود دارد.

عضو هیات علمی گروه بیوتکنولوژی و به نژادی گیاهان زراعی دانشگاه فردوسی مشهد بیان کرد: اکنون طرحی برای شناسایی و تحقیقات در زمینه فلور طبیعی در دریاچه بزنگان و آب های شور و شیرین وجود دارد. این تحقیقات به ما کمک می کند تا داشته های خود را شناسایی کرده و آب های آلوده و استفاده شده را بازیابی کرده و به چرخه طبیعت بازگردانیم.

ملک زاده ادامه داد: مسلما در این زمینه کار اولیه بیشتر از ژنتیک مورد توجه است، هرچند که پتانسیل های ژنتیکی زیادی وجود دارد؛ اما زمینه لازم باید مهیا شود.

وی عنوان کرد: استفاده از فناوری زمانی به عنوان مرهم به کار می آید که کشاورزی شکل صنعتی به خود بگیرد تا بتوانیم محیط را کنترل کنیم و برای دستیابی به آن نیازمند بستری مناسب هستیم.

عضو هیات علمی گروه بیوتکنولوژی و به نژادی گیاهان زراعی دانشگاه فردوسی مشهد خاطر نشان کرد: این بستر باید از نظر اقتصادی شفاف باشد و بر اساس آن باید تعاملات اقتصادی درست و قابل برنامه ریزی صورت گیرد. متاسفانه این بستر تاکنون مهیا نشده است، اما ما همچنان امیدوار هستیم.

منبع ایسنا

کلید واژه :

اصلاح نژاد گیاهان

،

بحران کمبود آب

،

کمبود آب

،

اصلاح نژاد

ثبت نظرات
captcha