کد خبر : ۳۴۴۸۹۴
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

طرح های آمایش سرزمین باید دارای قوانین الزام آور باشند

استاد تمام دانشگاه تهران گفت: طرح های آمایش سرزمین باید دارای قوانین و مقررات الزام آور باشند تا به اهداف تعیین شده دست یابند.

طرح های آمایش سرزمین باید دارای قوانین الزام آور باشند

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، سید حسین بحرینی در پنجمین همایش ملی معماری و شهرسازی در گذر زمان که با نظری بر ملاحظات علوم محیطی در آمایش سرزمین در دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) برگزار شد،افزود: طرح های آمایش سرزمین به دلیل نبود قوانین و مقررات الزام آور و همچنین نبود یا ضعف جایگاه آمایش سزمین در نظام برنامه ریزی گرچه ضروری اما آرزویی دست نیافتنی است.
این استاد دانشگاه ادامه داد: طرح های آمایش سرزمین همچنین به دلایل گسست زمانی، نبود نهاد اجرایی با اختیار و مسئولیت مشخص و فقدان عقبه آموزشی و پژوهشی مناسب نافرجام باقی مانده اند.
وی، پراکندگی مفهومی و تلقی نخبگان و تعارض بلند مدت بودن آمایش سرزمین و کوتاه بودن مدیریت ها، تبدیل نشدن به مطالبه عمومی، حرف های کلی آرمانی در کنار توصیه های خیلی جزیی، حضور نداشتن نمایندگان مناطق حاشیه ای و کمتر توسعه یافته در حلقه اصلی مدیریت کشور و نبود نظام نظارت و رصد کارآمد و مستمر با دغدغه تعادل در توسعه را نیز از دیگر دلایل شکست طرح های آمایش سرزمین عنوان کرد.
بحرینی یادآور شد: دولتی بودن صرف و عدم توجه به مشارکت، پیچیدگی بیش از حد و عدم قطعیت ها، نقش عوامل خارجی، نقش آمار و اطلاعات و نقش کنترل و نظارت نیز از دیگر دلایل مطرح در این راستاست.
وی در بخش دیگری از صحبت های خود گفت: یکی از گرفتاری های مزمن در برنامه ریزی ها ، همین کارهای بخشی است که پول نفت را بین بخش های مختلف تقسیم می کند و امکان هرگونه نوآوری و ابتکار را در برنامه ریزان از بین می برد.
بحرینی با اشاره به واژه توسعه پایدار گفت: پایداری یک ایده هیجان انگیز، نو و جذاب بود که ابتدا توسط گروه کوچکی مطرح شد و بعد به سرعت گسترش یافت.
بحرینی خاطرنشان کرد: واژه توسعه پایدار اغلب آنچنان سطحی به کار گرفته شده که معنا و مفهوم اصلی خود را از دست داده است.
وی ادامه داد: پس از این همه هیاهو، فعالیت ها و تلاش های ملی و بین المللی در زمینه پایداری، دنیای ما امروز در وضع خوبی نیست و حتی به هیچ یک از تعاریف ارایه شده برای پایداری نزدیک هم نشده است.
این استاد تمام دانشگاه تهران در خصوص تاریخچه مطالعات آمایشی در ایران نیز گفت: انجام مطالعات آمایش سرزمین در ایران به دهه 40 برمی گردد و در سال 53 نیز دفتر آمایش سرزمین توسط سازمان برنامه و بودجه تاسیس و در سال 54 قرارداد تهیه طرح های آمایش سرزمین با مهندسان مشاور سیتران بسته شد.
وی با اشاره به مهم ترین طرح های توسعه منطقه ای با رویکرد آمایش سرزمین بعد از انقلاب اسلامی،گفت: طرح توسعه محور شرق به همراه طرح آمایش خوزستان و طرح آمایش حوزه منطقه پارس جنوبی از جمله مهم ترین طرح های آمایشی در کشور پس از سال های پیروزی انقلاب بوده اند.
بحرینی یادآور شد: آمایش سرزمین تلاش در ایجاد تعادل منطقه ای، استفاده از توان های طبیعی و امتیازات خاص هر محل دارد.
این عضو هیات علمی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه تهران گفت: نتیجه برنامه آمایش این است که علاوه بر بهبود وضع اقتصادی، رفاه اجتماعی و ارتقای سطح زندگی مناطق بویژه مناطق محروم، ثبات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و حفظ محیط زیست را به دنبال خواهد داشت.
این استاد دانشگاه یادآور شد: لزوم تهیه و اجرای طرح آمایش سرزمین در کشورهایی با تفاوت های گوناگون منطقه ای کاملا احساس می شود.
به گفته بحرینی فقدان چنین طرحی موجب تشدید تفاوت ها، ایجاد دوگانگی های فاحش، مهاجرت ها، تخلیه روستاها، بروز مسایل اجتماعی و سیاسی و سایر مسایل خواهد شد و تمرکز گرایی را نیز بیشتر خواهد کرد.
وی اظهار داشت: پایداری و آمایش سرزمین هر 2 ایده آل های بلند پروازانه و دست نیافتنی هستند و تحقق عملی آنها در مقیاس های ملی، منطقه ای و شهری تقریبا غیر ممکن است بنابراین به جای پایداری، تاب آوری و یک طرح ایده آل باید طرح های میان مدت و اجرایی منطقه ای را جایگزین ساخت.
در این همایش یک روزه به خاطر چند دهه فعالیت های علمی از استاد سید حسین بحرینی تقدیر شد.
 

منبع ایرنا

کلید واژه :

طرح آمایش سرزمین

،

طرح های آمایش سرزمین

،

آمایش سرزمین

ثبت نظرات
captcha