کد خبر : ۳۴۴۷۷۲
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

میزان آب های تجدیدپذیر کشور 25 درصد کاهش یافته است

تهران- - معاون دفتر برنامه ریزی کلان آب و آبفای وزارت نیرو گفت: میزان آب های تجدیدپذیر کشور در دوره پنج ساله اخیر، از 140 میلیارد مترمکعب به 105 میلیارد مترمکعب رسیده است که از کاهش 25 درصدی نسبت به متوسط گذشته حکایت دارد.

میزان آب های تجدیدپذیر کشور 25 درصد کاهش یافته است

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، از وزارت نیرو (پاون)، «هدایت فهمی» افزود: این میزان آب، در مقایسه با دوره 45 ساله، از 19 درصد کاهش برخوردار بوده است.
وی به 114 میلیارد مترمکعب متوسط حجم منابع آب تجدیدپذیر طبیعی و تاب آوری سرزمینی کشور اشاره کرد و گفت: میزان منابع آب تجدیدپذیر قابل بهره برداری به طور متوسط حدود 70 میلیارد مترمکعب است که بر این اساس می بایست مصارف آب کشور از حدود 100 میلیارد مترمکعب به 70 میلیارد مترمکعب کاهش یابد.
این مقام وزارت نیرو با تاکید براینکه همه حجم آب تجدیدپذیر طبیعی نباید مورد استفاده قرار گیرد، گفت: در بخش «کشاورزی» باید با بهینه سازی روش های آبیاری و افزایش کارایی مصرف آب در اراضی زراعی، اصلاح ساختار آبیاری سنتی در مزارع و باغات، استفاده از روش های مناسب مدیریت آبیاری، انجام «کم آبیاری» و کاهش تبخیر از مزرعه، میزان کارایی مصرف آب را افزایش داد.
فهمی، مکانیزم اجرایی راهکارهای افزایش کارایی مصرف آب را، از طریق کارگروه ملی سازگاری با کم آبی امکان پذیر دانست و انجام اقدامات سازه ای برای کاهش هدر رفت در شبکه آبرسانی، استفاده از تجهیزات و شیرآلات کم مصرف در منازل، ارتقای آگاهی عمومی و فرهنگ سازی در مصرف بهینه آب و استفاده از ساز وکارهای اقتصادی پاداش و جریمه برای کم مصرف ها و پرمصرف ها را، ازجمله راهکارهای افزایش کارایی مصرف آب در بخش «شرب» برشمرد.
وی مدیریت مصرف آب و بازیافت آن در صنعت، بازچرخانی چندباره آب در فرآیندهای صنعتی، جایگزینی سیستم های خنک کننده «خشک» با سیستم های خنک کننده «تر» و استفاده از پساب را از دیگر راهکارهای افزایش کارایی مصرف آب در بخش «صنعت» عنوان کرد.
معاون دفتر برنامه ریزی کلان آب و آبفای وزارت نیرو، آب های تجدیدپذیر قابل بهره برداری را، بخشی از منابع آب تجدیدپذیر طبیعی دانست که نیازهای مصرفی پایین دست، نیازهای محیط زیستی و پایداری سیستم های اجتماعی و زیست بومی را در نظر می گیرد.
وی یادآور شد: این میزان آب با محاسبه حداقل جریان لازم برای پایین دست شامل حقابه بهره برداران، نیازهای زیست محیطی پایین دست و حفظ پایداری کیفی منابع آب با تخلیه و خارج کردن آب شور و آلوده از حوضه آبریز تعیین می شود.
فهمی، امکان پذیری اقتصادی و فیزیکی ذخیره سیلاب پشت سدها، استخراج آب زیرزمینی تا سقف آب تجدیدشونده آبخوان ها، امکان جذب آب جاری در حوضه قبل از خروج از آن و حفظ پایداری کیفی منابع آب، محیط های آبی و خودپالایی منابع آب را از جمله عوامل محدودکننده آب تجدیدپذیر قابل بهره برداری دانست.
، توسعه بخش های مختلف اقتصادی کشور در دهه های اخیر، متکی بر منابع آب غیرتجدیدشونده بوده است. «منابع آب تجدیدپذیر طبیعی مجموع مقدار آب زیرزمینی و سطحی با منشا داخلی و خارجی است که با بیلان هیدروکلیماتولوژی برآورد می شود».
برداشت بی رویه از این منابع منجر به کسری مخازن آب زیرزمینی شده که مشکلات ناشی از این وضعیت، روند توسعه فعلی را با مخاطره جدی مواجه کرده و در برنامه ریزی های منطقه ای برای توسعه پایدار، کاهش مصرف فعلی آب تا رسیدن به تراز تعادل سطح آب زیرزمینی، اجتناب ناپذیر استت ضمن اینکه تخصیص آب به بخش های مختلف باید براساس میزان آب تجدید شونده سالانه صورت گیرد.

کلید واژه :

آب های تجدیدپذیر

،

محیط

،

زیست

،

آب

،

تجدیدپذیر

ثبت نظرات
captcha