کد خبر : ۳۴۴۴۲۵
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

معاهده پاریس و خودداری سازمان محیط زیست از انتشار NDC ایران

یک کارشناس حوزه انرژی با اشاره به اینکه تعهدآور نبودن معاهده پاریس، فریب افکار عمومی است گفت: هزینه تعهدات ایران در این معاهده، معادل 12 سال یارانه کشور است و مشخص نیست این هزینه سرسام آور قرار است از چه منبعی تأمین شود.

معاهده پاریس و خودداری سازمان محیط زیست از انتشار NDC ایران

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، حسن محمدی  کارشناس حوزه انرژی در واکنش به اظهارات محمدصادق احدی معاون طرح ملی تغییر آب و هوا و نماینده سازمان محیط زیست در میزگرد معاهده پاریس که اظهار داشت: «گزارش INDC ایران بر اساس داده های خام مثل نیاز برق کشور تهیه شد، و بر مبنای این داده ها برای سال 1409 به چیزی حدود 123 هزار مگاوات نیاز برقی برآورد شده است و می دانیم 3هزار مگاوات از این انرژی از طریق نیروگاه های هسته ای، 6هزار مگاوات نیروگاه های خورشیدی و 6 هزار مگاوات بادی و مابقی آن از طریق نیروگاه های سیکل ترکیبی تامین می شود»، گفت: هر چند وی اشاره تلویحی به این مسأله دارد که به جای مشاوره با کارشناسان حوزه انرژی، برای تهیه سند از برنامه های مدنظر وزارت نیرو را بهره برده اند.

وی در ادامه تصریح کرد: بر اساس آمار و ارقامی که احدی ارائه داده است برای کاهش 12 درصدی رشد انتشار گازهای گلخانه ای باید اقداماتی در حوزه صنعت، حمل ونقل و انرژی انجام دهیم. در خصوص مبحث انرژی که بخش عمده آن مربوط به صنعت برق است برنامه ریزی به این شکل بوده است که سه واحد نیروگاه هسته ای احداث شده و 6 هزار مگاوات انرژی بادی و 6 هزار مگاوات انرژی خورشیدی مورد استفاده قرار گیرد. یعنی اگر هر یک از این اتفاقات محقق نشود این برنامه به طور کلی به هم می ریزد.

*افزایش یک درصدی راندمان نیروگاه های برق خوشبینانه است

محمدی با بیان اینکه باید از نگارندگان این برنامه پرسید چقدر از این برنامه عملیاتی و شدنی است، اظهار داشت: در این  سند (INDC) به افزایش یک درصدی راندمان نیروگاه ها اشاره شده که این مسأله بسیار خوش بینانه است و جای تعجب است که چطور بر اساس یک برنامه خوش بینانه زیر بار یک تعهد بین المللی رفته ایم.

وی با یادآوری این نکته که در سال های گذشته شاهد کاهش راندمان نیروگاه ها بوده ایم و دلیل اصلی آن افزایش افسار گسیخته نیروگاه های گازی است بیان داشت: درحالی که این نیروگاه ها قرار بود به شکل سیکل ترکیبی به بهره برداری برسند اما واحد بخار از آن حذف شده، چطور می خواهیم راندمان را افزایش دهیم.

*عدم توازن قیمت عرضه و تقاضای برق، وزارت نیرو را ورشکسته کرده است

محمدی خاطرنشان کرد: اقتصاد نیروگاه ها و اقتصاد وزارت نیرو موفق نیست چون نمی توانند تأمین مالی برای پروژه های خود داشته باشد. این مسأله به عدم توازن میان قیمت فروش و تولید برق بازمی گردد.

وی افزود: هر کیلووات ساعت برق با احتساب قیمت صفر گاز (یعنی اگر قیمت گاز را لحاظ نکنیم) حدوداً 110 تومان برای نیروگاه تمام می شود و وزارت نیرو مجبور است آن را 60 تومان بفروشد و در این شرایط مشخص است که تولید برق یک صنعت زیان ده است، چطور انتظار داریم بخش خصوصی وارد این صنعت زیان ده شود.

این کارشناس انرژی با اشاره به اینکه وزارت نیرو بزرگترین وزارتخانه بدهکار کشور است، ابراز داشت: در این اقتصاد پرضرر ما نمی توانیم انتظار داشته باشیم که به صورت کاملاً ایده آل اصلاحاتی انجام شود.

*تعهدات بین المللی، گره افزایش راندمان در صنعت برق را کورتر می کند

وی با اشاره به اینکه افزایش راندمان در صنعت برق با یک گره روبه روست، گفت: نه تنها این گره به راحتی باز نمی شود که تعهدات بین المللی باعث دورتر شدن آن خواهد شد و کسی که در بطن اتفاقات حوزه انرژی و برق نیست نمی تواند برای این صنعت تعیین تکلیف کند و بگوید راندمان را باید یک درصد بالا ببریم.

محمدی با اشاره به ادعای مطرح شده از سوی نماینده سازمان محیط زیست درخصوص جمع شدن فلرها که گفته بود: «کاهش 70 درصدی فلر موجب کاهش 43 درصدی انتشار می شود ما با کاهش 25 میلیون تنی انتشار گازهای گلخانه ای مواجه می شویم که در یک افق 15 ساله ممکن خواهد شد» تصریح کرد: نماینده سازمان محیط زیست شناختی از عمق مسأله ندارد چون متخصص این حوزه نیست. چطور می تواند درباره جمع شدن فلرها صحبت کند. چطور کارشناس محیط زیست ادعا می کند باید 70 درصد فلرها جمع شود، وی  کارشناس حوزه فلر و برق نیست تا علت جمع آوری نشدن این گازها تا امروز را درک کند.

وی افزود: در واقع بسیاری از این فلرها توجیه پذیری اقتصادی برای جمع آوری ندارد چون در کیلومترها دور از ساحل و در قلب خلیج قرار دارد. برخی از آنها هم به دلیل مشکلات بین وزارت نیرو و وزارت نفت در تعیین قیمت نهایی به مشکلاتی برخورده است. اما مشکل اصلی در این صنعت تغییر در نرخ خروج گاز فلر به دلیل تغییرات پیش آمده در میزان نفت استخراجی است که متاثر از سیاست های کلان کشور در فروش نفت است. این تغییرات موجب از بین بردن توجیه اقتصادی برای جمع آوری فلرها شده است و انگیزه بخش خصوصی در ورود به این حوزه را کاهش داده است. 

*اصرار بر غیرتعهدآور بودن معاهده پاریس، فریب افکار عمومی است

این کارشناس که سابقه دو ساله در پژوهش بر روی موافقتنامه پاریس را دارد انرژی در خصوص بحث پیش آمده درباره الزام آور بودن یا نبودن معاهده پاریس نیز اظهار داشت: می گویند معاهده تعهدآور نیست بنا بر چه استنادی این حرف گفته می شود؟ مدعیان، یک بند از معاهده بیاورید که گفته شده این معاهده الزام آور نیست به نظر من اصرار بر غیرتعهدآور بودن آن فریب افکار عمومی است.

وی ادامه داد: برای اثبات این مسأله کافی است به متن موافقت نامه رجوع شود در بند 2 ماده 4 این معاهده (به زبان اصلی انگلیسی) مشاهده می کنیم که از عبارت Each Party  OLD PARTIS استفاده شده که به این معنی است که تفکیک بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه اتفاق نیفتاده است  و بر اساس صحبت این کارشناس محیط زیست که گفته است تنها کشورهای توسعه یافته تعهد دارند در این بند توضیح می دهد که از همه کشورها می خواهد در قبال و ارائه و اجرای تعهدات پایبند باشند و برای تثبیت آن از کلمه حقوقی (SHALL) استفاده می کند که معنای الزام آور بودن را می رساند؛ در حالی که جای جای متن معاهده، برای موارد دیگری از عبارت (SHOULD) استفاده شده که الزام آور نیست.

محمدی خاطرنشان کرد: بسیاری از اساتید رشته حقوق کشور با انجام بررسی های دقیق، متفق القول اند که این معاهده کاملاً الزام آور است.

*سازمان محیط زیست از انتشار NDC  ایران خودداری می کند

این کارشناس انرژی با اشاره به خروج آمریکا از معاهده پاریس ابراز داشت: اگر معاهده الزام آور نیست چرا آمریکا از آن خارج شد. معاهده اصلی پاریس دارای اصولی است که اولین آن، بر پایه اصل مسئولیت مشترک تعهدات اما متفاوت است، یعنی همه اعضا برای کاهش انتشار باید تعهدی داشته باشند،  اما میزان فعالیت ها آنها می تواند متفاوت است باشد ، که برنامه های سند NDC هر کشور میزان تعهد و فعالیت را مشخص می کند. جالب است سازمان محیط زیست از انتشار NDC  ایران خودداری می کند.

وی در ادامه تصریح کرد: پیش از معاهده پاریس سند INDC از سوی این سازمان منتشر شده که حاوی تعهدات خطرناکی است و گفته می شود با عنوان سند NDC ایران ارائه شود.

محمدی اظهار داشت: در حال حاضر بسیاری از کشورها به معاهده پاریس نپیوستند مثل روسیه و ترکیه، کشوری مثل استرالیا زمزمه های خروج از این معاهده را شروع کرده است و عربستان و قطر هم با شکل ظاهری و سوری وارد آن شده اند.

وی ادامه داد: اگر NDC قطر را مطالعه کنیم می بینید که حتی یک عدد در سند تعهدات این کشور وجود ندارد و کاملاً توصیفی ارائه شده است، عربستان هم تنها به یک عدد اکتفا کرده که آن هم قابل ارزیابی نیست. این کشور ادعا می کند 130 میلیون تن دی اکسیدکربن را کاهش می دهد اما اینکه این کاهش انتشار با چه جزئیاتی و از کی اتفاق می افتد صحبتی نشده است. یعنی عربستان هر زمان اراده کند می تواند زیر این تعهد بزند.

این کارشناس انرژی خاطرنشان کرد: کشورهای نفتی عمدتاً سیاست شان در مقابل معاهده پاریس این گونه بوده که یا به آن نپیوستند و یا به شکل ظاهری و سوری وارد شدند. روسیه به عنوان یکی از دارندگان و صادرکنندگان نفت بزرگترین دارنده معادن زغال سنگ و گاز دنیا به این موافقت نامه نپیوسته است.

وی افزود: پوتین در جریان یک مصاحبه با شبکه CNBC آمریکا گفته است اولاً تغییر اقلیم و نقش دی اکسیدکربن در گرمایش زمین هنوز برای ما محرز نشده و دوم اینکه موافقت نامه پاریس در بلندمدت تأثیرات منفی بر روی اقتصاد کشور ما می گذارد و ما باید آن را دقیق تر بررسی کنیم و بر همین اساس بررسی های این کشور از سال 2019 در مجلس دوما آغاز می شود.

محمدی با تأکید بر اینکه محدودیت زمانی برای ورود به معاهده وجود ندارد، گفت: معلوم نیست چرا برخی در کشورما برای پیوستن به این معاهده عجله دارند.

این کارشناس با اشاره به نحوه ورود پاکستان و افغانستان به معاهده پاریس نیز تصریح کرد: این دو کشور با وجود اینکه منابع خاص فسیلی در اختیار ندارند، تعهداتشان را مشروط کرده اند، پاکستان برای اجرای تعهداتش درخواست 40 میلیارد دلار کمک مالی کرده است حال سوال اینجاست چرا ایران  اجرای  تعهدات را مشروط به کمک مالی نکرده و تعهدات مشروط به رفع تحریم هایی شده است که قابل صحت سنجی نیست. به عبارت دیگر باید گفت به دلیل چند لایه بودن تحریم ها که به دلایل واهی مختلفی شکل گرفته اند امکان رفع شدن یا نشدن آنها وجود ندارد به طور مثال بسیاری از مجامع بین المللی معتقدند با اجرای برجام،  تحریم های ایران رفع شده است.

وی ادامه داد: اصلاً این تحریم ها چیست و چطور رفع می شود، رفع شده یا نشده، چه کسی باید تعیین کند ایران یا جلسات  !COP، اگر در این جلسه به این جمع بندی برسند که تحریم های ایران رفع شده چه ابزاری برای مخالفت داریم. چرا تعهدات را مشهود به مسائلی کرده ایم که قابل ارزیابی نیست در حالی که تعهدات ما قابل ارزیابی است.

*هزینه سرسام آور 52.5 میلیارد دلار تعهد داده شده از سوی ایران چگونه تامین می شود؟

محمدی با بیان اینکه ایران ادعای کاهش رشد 12 درصدی انتشار گازهای گلخانه ای را داده است، ابزار داشت: هزینه این کاهش بر اساس گزارش سازمان محیط زیست حدود 52.5 میلیارد دلار برآورد شده است که این هزینه معادل 12 سال یارانه کشور است.  اما گفته نشده این هزینه سرسام آور از چه منبعی تأمین می شود.

این کارشناس ادامه داد: در سند INDC گفته شده صندوق ملی محیط زیست، محل تأمین یارانه های انرژی، و استفاده از توان بخش خصوصی برای پرداختن به تعهدات شناخته می شود در حالیکه موجودی صندوق ملی محیط زیست تقریبا صفر است، و برای برداشت این مبلغ از محل تامین یارانه های کشور که به معنی محاسبه آزاد قیمت نفت، گاز و برق خواهد بود که  مجلس باید مجوز صادر کند و بعید است بخش خصوصی به چنین حوزه ای وارد شود، چون سوددهی بسیار ناچیزی داردد.

وی  با اشاره به وضعیت سرمایه گذاری خارجی در سال های گذشته بیان داشت:  از سال 1995 تا 2005 (10 سال) که ما نه در شرایط تحریم به سر می بردیم و نه مشکل بانکی داشتیم در حوزه بالادست نفت و گاز با سوددهی بسیار بالا حدوداً 13 تا 20 میلیارد دلار سرمایه گذار جذب کرده ایم اما اینکه چطور با شرایط حاضر  قرار است تعهد 52 میلیاردی ایران در این معاهده تأمین شود جای سوال دارد.

*چطور سازمان محیط زیست مرجع تعهدات بین المللی کشور شده است؟

وی خاطرنشان کرد: اصل ماجرا این است که سازمان محیط زیست به دلیل عدم اشراف به مسائل کشور محل دقیقی برای تعیین تعهدات کشور نیست و این سازمان از نظر من صلاحیت اعلام تعهد در کشور را ندارد.

محمدی به بررسی وضعیت دیگر کشورها پرداخت و گفت: کشورهای نفتی و غیرنفتی رفتار متفاوتی دارند، نفتی ها یا به این تعهدنامه نپیوستند و یا تعهداتی به صورت غیرقابل ارزیابی بوده اند ارائه کرده اند اما کشورهای فاقد منابع فسیلی علاقه مندند تا در راستای معاهده عمل کنند. برای مثال اتحادیه اروپا این معاهده را بسیار جذاب می بیند چرا که با این معاهده ابزار توسعه ای کشورهایی نظیر ایران محدوده می شود.

وی افزود: اگر ما به بهانه تولید گازهای گلخانه ای نتوانیم نفتمان را به پالایشگاه ببریم و پتروشیمی را توسعه دهیم متضرر خواهیم شد. در حالی که با توسعه صنایع و بالا بردن ارزش افزوده تبدیل به یک کشور ثروتمند می شود در واقع این نقشه کشورهایی مثل اتحادیه اروپا برای ایران است که جلوی رشد و پیشرفت ما را بگیرد و نباید اجازه بدهیم مزیت نفت از ما گرفته شود. چون ایران در مجموع منابع نفت و گاز رتبه نخست دنیا را در اختیار دارد و موافقتنامه پاریس ممکن است مسیر توسعه کشور را در بهره گیری از نفت و گاز به عنوان مزیت اقتصاد کشور از بین ببرد.

کلید واژه :

معاهده پاریس

،

سازمان محیط زیست

،

NDC

،

ایران

ثبت نظرات
captcha